Mieszko I

  • urodził się: ?, zmarł: 992
  • na tronie w latach: 962 (?) - 992
  • czwarty władca z dynastii Piastów
  • poprzednik: Siemomysł
  • następca: Bolesław I Chrobry
  • syn Siemomysła
  • żona
  1. nieznana
  2. Dobrawa, córka Bolesława, księcia czeskiego
  3. Oda, córka Dytryka, margrabiego Marchii Północnej
  • dzieci z Dobrawą
  1. Bolesław I Chrobry
  2. nieznana córka, żona Eryka, króla szwedzkiego
  3. nieznana córka, żona Guncelina
  • dzieci z Odą
  1. Świętopełk (zmarł młodo)
  2. Lambert
  3. Mieszko (?)

 

Władca prywatnie.

Nie mamy zbyt wielu informacji o prywatnym życiu Mieszka. Zapisy dotyczą głównie polityki i wojny. Tradycja dworska przekazała z dzieciństwa Mieszka fakt, przedstawiany jako zdarzenie cudowne i zapowiedź losu przyszłego władcy. Miał być Mieszko do siódmego roku życia niewidomy i dopiero po postrzyżynach odzyskał wzrok. Nie znamy daty urodzenia Mieszka. Umierając w 992 roku uchodził za człowieka starego. Jednak pamiętać należy, że przeciętna wieku wynosiła w tych czasach niewiele powyżej 25 lat. Wydaje się, że Mieszko zmarł w wieku 50 lub 60 lat. Szkołę polityczną przeszedł u boku ojca Siemomysła. Okres młodości spędził w głównym grodzie jakim było Gniezno. Wspólnie z ojcem analizował płynące z Moraw, potem Czech, Rusi i Niemiec wzory rozbudowywania terytorium państwa i jego aparatu. U boku ojca, uczył się Mieszko rzemiosła wojennego i sztuki dyplomacji. Przed przyjęciem chrztu, zgodnie że zwyczajem możnych słowiańskich, książe miał wiele żon, a zapewne i dzieci. W 965 roku Mieszko pojmuje za żonę księżniczkę czeską Dobrawę. Zgodnie z nowo przyjętym chrześcijaństwem dawne żony musiał oddalić. Troje dzieci jego i Dobrawy dożyło wieku dojrzałego: Bolesław oraz, prawdopodobnie, dwie córki. Po śmierci Dobrawy (977), około roku 980 Mieszko żeni się z Odą - córką margrabiego Marchii Północnej, Dytrycha (Teodoryka), mniszką zabraną z klasztoru. Małżeństwo to przypieczętować miało porozumienie z Cesarstwem Niemieckim. Mieszko miał z Odą trzech synów: Mieszka, Lamberta i zmarłego wcześnie Świętopełka. Nie wiemy, jak układały się stosunki między przyrodnimi braćmi. Z faktu pominięcia Bolesława w dokumencie Dagome iudex niektórzy historycy wysnuli hipotezę o konflikcie w rodzinie. Starzejący się Mieszko, być może za namową Ody, miał odsunąć pierworodnego Bolesława od dziedzictwa, na rzecz synów z drugiego małżeństwa. Inni historycy uważają, że Bolesław, władający w Krakowie, przewidziany był przez Mieszka na następcę. Mieszko uważał, że po wstąpieniu na tron, Bolesław przyłączy ziemię krakowską do Polski. Mieszko, chcąc zabezpieczyć byt swych dzieci i wdowy po jego śmierci wyrażał wolę podziału państwa między spadkobierców. Bolesław bezwzględnie złamał w przyszłości próby rozbicia państwa i przejął całość dziedzictwa. Małżeństwa własne i dzieci były dla Mieszka środkiem do realizacji celów politycznych. Próbując poszerzyć krąg sojuszników Mieszko wydał swą córkę za Eryka, króla szwedzkiego. Źródła ukazują nam Mieszka jako typowego chrześcijańskiego władcę średniowiecznej Europy. Po ciężkiej chorobie, spowodowanej raną od strzały zatrutej jadem bojowym, odzyskawszy zdrowie, posyła do grobu świętego Udalryka w Augsburgu srebrne ramię. Jest też fundatorem okazałych kościołów w Gnieźnie i Poznaniu.