Przemysł II

  • urodził się: 1257, zmarł: 1296
  • na tronie w latach: 1295 - 1296
  • dynastia Piastów
  • poprzednik: Kazimierz Sprawiedliwy (rozbicie dzielnicowe)
  • następca: Wacław II
  • syn Przemysła I, księcia wielkopolskiego i Elżbiety, córki Henryka Pobożnego, księcia śląskiego
  • żona:
  1. Ludgarda (1273 rok), córka Henryka I Pielgrzyma, księcia meklemburskiego
  2. Ryksa (1285 rok), córka Waldemara, króla Szwecji
  3. Małgorzata (1293 rok), córka Albrechta III, margrabiego branderburskiego
  • dzieci:

Ryksa Elżbieta, druga żona Wacława II, króla czeskiego i polskiego

 

Władca prywatnie.

Przemysł II był synem księcia poznańskiego Przemysła I oraz Elżbiety, córki Henryka Pobożnego wrocławskiego. Urodził się w 1257 roku już po śmierci ojca. Opiekę nad nim objął stryj, książę kaliski Bolesław Pobożny, jeden z najwybitniejszych książąt tego okresu. Pod jego okiem młody Przemysł przygotowywał się do sprawowania władzy. Młody książę cieszył się wielką sympatią społeczeństwa. Bolesław ożenił szesnastoletniego bratanka z córką księcia Meklemburgii, Ludgardą. Historia tego związku należy do najbardziej ponurych w dziejach dynastii piastowskiej. Po 10 latach małżeństwa, w 1283 roku Ludgarda zmarła w tajemniczych okolicznościach. Mimo okazałego pogrzebu i żałoby księcia, było powszechnie wiadomym, że kazał on udusić żonę. Powodem była bezpłodność księżnej. Wydarzenie to wywołało ogromne wrażenie na poddanych Przemysła. Układali pieśni o nieszczęsnej kobiecie zamordowanej na rozkaz męża. Czyn ten nie wpłynął na polityczną karierę Przemysła jedynie dzięki jego bliskim stosunkom z arcybiskupem Świnką. W 1285 roku książę ożenił się powtórnie. Żoną jego została Ryksa, królewna szwedzka. Z tego małżeństwa Przemysł doczekał się jednej córki, Ryksy Elżbiety. Wydał ją za Wacława II, króla czeskiego, potem polskiego. Po śmierci Ryksy, zawarł kolejne polityczne małżeństwo, tym razem z córką margrabiego brandenburskiego. Przemysł II nie był człowiekiem wybitnym, autorami jego sukcesów był Bolesław Pobożny i, przede wszystkim, arcybiskup Świnka. Był człowiekiem niecierpliwym, okrutnym, o niskim morale. Był bezwzględny wobec najbliższych (stryj, żona). Rzecznikiem sprawy narodowej stał się pod wpływem wybitnych osobowości z jego otoczenia.