Wacław II

  • urodził się: 1271, zmarł: 1305
  • na tronie w latach: 1300-1305
  • pierwszy przedstawiciel czeskiej dynastii Przemyślidów na tronie polskim
  • poprzednik: Przemysł II
  • następca: Wacław III
  • syn: Przemysła Ottokara II, króla czeskiego i Kunegundy
  • żony:
  1. Guta, córka króla rzymskiego Rudolfa Habsburga (1285 rok)
  2. Ryksa, córka Przemysła II króla polskiego i Ryksy
  • dzieci z pierwszą żoną:
  1. Wacław III
  • dzieci z drugą żoną:
  1. Anna, żona Henryka Karynckiego

 

 Władca prywatnie.

Wacław był synem króla czeskiego Przemysła Ottokara II z dynastii Przemyślidów, wybitnego polityka, który chciał sięgnąć po koronę cesarską. Ojciec Wacława zginął w tragicznej bitwie pod Suchymi Krutami (1278 rok), kiedy Wacław miał zaledwie siedem lat. Regencję w Czechach objął margrabia brandenburski. Dzieciństwo miał Wacław trudne i smutne. Uwięziony przez regenta w Berlinie, samotny i zaniedbany, nie nauczył się nawet czytać i pisać. Gdy w 1283 roku margrabia Otton zrzekł się (za odszkodowaniem) regencji, 12-letni Wacław wrócił do Pragi. Znalazł się wtedy pod opieką matki, Kunegundy i jej faworyta, rycerza Zawiszy z Falkensteinu. Zawisza stał się z czasem niekoronowanym władcą Czech i zarazem wychowawcą Wacława, wprowadzającym go w arkana wielkiej polityki. Młody Wacław, wcześniej pozbawiony przyjaciół, bardzo przywiązał się do Zawiszy. Nie zdawał sobie sprawy, że związek rycerza z jego matką uważany był za skandal, a powszechna opinia o obyczajach panujących na dworze praskim, jak najgorsza. Gdy w 1285 roku doszło do zaślubin Wacława z Gutą, córką króla rzymskiego Rudolfa Habsburga, Zawisza nie został dopuszczony do udziału w uroczystościach. Aby nie dopuścić do zgorszenia nieletniej panny młodej na zdemoralizowanym dworze, została ona wywieziona po ślubie przez ojca. Wszystko to spowodowało, że Wacław był człowiekiem pełnym wewnętrznych sprzeczności. Był wybitnie inteligentny, kochał poezję rycerską, podobno nawet sam układał wiersze miłosne. Jego ideałem był Aleksander Wielki. Wacław był niezwykle ambitny. Chciał, śladem ojca, rozszerzyć granice swego panowania. Pobożny i zabobonny, rozpustę i ekscesy z licznymi kochankami przeplatał z biczowaniem i długimi okresami postu odbywanymi w klasztorze. Maniakalnie kolekcjonował relikwie. Wierzył, że są one w stanie uchronić go przed nieszczęściami. Był bezwzględny i wiarołomny, podejrzliwy i nerwowy, bał się burzy i ciemności. Wacław był przy tym urodziwym, choć fizycznie słabym mężczyzną. Rudolf Habsburg wydał za niego swą córkę tylko dlatego, że liczył na rychłą sukcesje władzy w Czechach. Po śmierci matki, gdy Guta przybyła na dwór Wacława, ten zaczął ulegać wpływom żony. Jego dawny opiekun, Zawisza, popadł w niełaskę, został zdradziecko uwięziony i zabity. Niespokojne sumienie Wacława miała ukoić dokonana przezeń fundacja klasztoru w Zbrasławiu. Po śmierci Guty Wacław zawarł małżeństwo z Ryksą, córką Przemysła II. Nie był to udany związek. Wacław bez oporów zdradzał żonę z wieloma kochankami.